More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้ง...PhotosProfileFriendsMore Tools Explore the Spaces community
View space
สัมฤทธิ์
View space
(no name)
View space
aom
View space
The first battalion
View space
chlongchai

รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง (แต่ไม่เคยรบ)

January 28

Seoul Tower

Seoul Tower

หอโซลทาวเวอร์ เป็นหอสูงที่อยู่อันดับต้นๆของโลก  สูงถึง 480 เมตรจากระดับน้ำทะเล  ตั้งอยู่บนภูเขานัมซานใจกลางเมืองหลวง ดังนั้นไม่ว่าจะอยู่ที่ใหนใน Seoul จะสามารถมองเห็นโซลทาวเวอร์ได้  นักท่องเที่ยวชอบขึ้นไปชมทัศนียภาพอันงดงามของกรุงโซล  ค่าขึ้นหอคอยก็ไม่แพง  7,000  วอน  หรือประมาณเกือบ 250 บาท การเดินทางขึ้นไปสู่หอคอยนั้นก็มีทั้งขึ้น Cable Car, Bus หรือไม่ก็เดินขึ้นไปเอง  แต่ที่ไปเที่ยววันนี้ (27 ม.ค.51 เวลาประมาณ 21.00น.) ยังไม่ได้เข้าไปข้างในหอคอยเลย  ไว้โอกาศหน้าถ้าได้ขึ้นไปอีก  จะเก็บภาพสวยๆ มาให้ได้ชมกันครับ

                              DSC04439

January 01

My First Skiing

 

ข้อความ

My Skiing

                
 Video: My Skiing
December 21

New Assignment In Korea

การเดินทางสู่ประเทศสาธารณรัฐเกาหลี

180730 ธ.ค.50  เดินทางออกจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ  กรุงเทพฯ  ประเทศไทย  โดยเครื่องบินโบอิ้ง 777 ของการบินไทย  เส้นทางบินสู่สนามบินนานาชาติอินชอน (Incheon) กรุงโซล ประเทศสาธารณรัฐเกาหลี  ระยะเวลาการบินประมาณ  7  ชั่วโมง  โดยแวะพักเครื่องที่กรุงไทเป  ประเทศไต้หวัน  เวลา  1200 ตามเวลาท้องถิ่น (GMT +8) (1100  ตามเวลาประเทศไทย)  และเดินทางออกจากไทเปเวลา 1230  ถึงสนามบินนานาชาติอินชอนในเวลา  1615  ตามเวลาท้องถิ่น (GMT +9) (1415  ตามเวลาในประเทศไทย)  โดยมี พ.ต.วีรพจน์  ศุภธีระ  นตต. หน่วยแยก ทบ.ไทย ประจำ บก.สหประชาชาติ  เป็นผู้มารอรับ  และขึ้นรถบัสที่ทาง สง.นตต.จัดไว้  เดินทางสู่ค่ายทหารยองซาน (Yongsan) กรุงโซล ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง

                อุณหภูมิในตอนนั้น (181730 ธ.ค.50)  อยู่ที่ประมาณ  5  องศาเซลเซียส  ก้าวแรกที่ออกจากอาคารของสนามบินนานาชาติอินชอน  ทุกคนก็สัมผัสกับความหนาวเย็นจนหายใจออกมาเป็นไอน้ำ  แบบที่เมืองไทยนานๆ จะมีสักครั้ง  ทั้งที่อากาศหนาวเอาการอยู่  แต่ก็ยังนึกยิ้มอยู่ในใจว่านี่หรือเกาหลี  ทั้งที่ตั้งหน้าตั้งตารอมาตั้งหลายเดือน  ในที่สุดก็มาถึงจนได้  ค่าย  Yongsan  เป็นค่ายทหารของสหรัฐฯ  ที่มีขนาดใหญ่มาก  ในนี้มีทุกอย่างแทบจะพูดได้ว่าครบครัน  จนแทบจะไม่ต้องออกไปข้างนอกเลยก็ได้  มีทั้งโรงแรม, ร้านอาหาร Fastfood, โรงหนัง (ดูฟรี), Shopping  Mall, โรงเรียน, สถานีรสบัส (ขึ้นฟรีสำหรับรถที่วิ่งภายในค่าย), Pub, ลานโบว์ลิ่ง  ฯลฯ (ก็ยังเจอไม่ครบ  แต่ฟังจากชุดก่อนเขาเล่ามา)  คือเป็นเมืองเล็กๆ  เมืองหนึ่งเลยก็ว่าได้  (แต่ออกจะเป็นแนวของสหรัฐอเมริกา  ไม่ใช่เกาหลี)  ทุกอาคารในนี้  เท่าที่เห็นจะติดตั้ง  Heater  เพื่อให้ความอบอุ่น  และน้ำที่ใช้อาบก็จะเป็นน้ำอุ่นทั้งหมด  เรียกได้ว่าสะดวกสบายมากกว่าบ้านเรามาก  สกุลเงินที่ใช้จ่ายในนี้ส่วนมากก็จะใช้เป็น  US  ดอลล่า  และเงินวอนจะใช้ได้ในร้านค้าบางร้านเท่านั้น

โทรศัพท์มือถือที่พกมาจากเมืองไทย  ตอนพักเครื่องที่ไต้หวันยังโทรกลับไทยได้  แต่พอมาถึงที่เกาหลี  กลับหาสัญญาณไม่ได้หน้าตาเฉย  เพราะทางเกาหลีเขาใช้เครือข่าย  1800, 3G  และ  CDMA  แต่เครื่องที่พกติดมานั้นไม่รองรับเครือข่ายเหล่านี้เลย (มีโทรศัพท์บางรุ่นจากไทยที่ใช้ในเกาหลีได้ เช่น Nokia ตระกูล N-Series ฯลฯ) แต่ทราบข่าวว่าการใช้โทรศัพท์โทรข้ามประเทศที่เกาหลีไปประเทศอื่นๆ  สามารถใช้โทรศัพท์บ้านแบบพื้นฐาน  และโทรศัพท์สาธารณะได้โดยซื้อบัตรโทรศัพท์  ราคาประมาณ  12,000  วอน  โทรกลับเมืองไทยได้ประมาณ  6  ชั่วโมง  40  นาที  แต่ถ้าใช้โทรศัพท์ที่นำมาจากประเทศไทย  ต้องเสียค่าบริการ  Roaming  ประมาณนาทีละ  35  บาท  ทั้งโทรออกและรับสาย  จึงสรุปได้ว่าใช้บัตรโทรศัพท์  โทรข้ามประเทศจากเกาหลีจะถูกกว่าใช้โทรศัพท์ที่นำมาจากบ้านเราประมาณ  20  เท่าตัว

                ในเช้าวันที่  19 ธ.ค.50  ต้องตื่นนอนประมาณตี  5  เพราะรุ่นพี่ชุดก่อนที่ปฏิบัติงานอยู่จะต้อง  Train  ให้โดยเร็วที่สุด  เพราะพวกเขาจะกลับไทยในวันที่  21 ธ.ค.50  รวมแล้วมีเวลาฝึกให้แค่  2  วันเท่านั้น  โดยนำรถมารับบริเวณที่พักในเวลา  0530  เพื่อไปดูการเบิกรับอาวุธ  และธงต่างๆ  ที่กองร้อย  Honor  Guard  เพื่อที่จะนำธงสหประชาชาติ, ธงชาติสหรัฐ  และธงชาติเกาหลี  ไปเชิญขึ้นในเวลา  0600  ของทุกวัน  คนไทยได้รับเกียรติให้เชิญธงสหประชาชาติ  ร่วมกับประเทศฟิลิปปินส์  โดยแบ่งผลัดเวรกันคนละ  1  สัปดาห์  สลับกับการเข้าเวร  (White  House)  หรือ  ตึกบัญชาการสหประชาชาติ  การเชิญธงสหประชาชาตินั้นทำแค่ตอนเช้า 0600 ของทุกวันเพื่อเชิญธงขึ้นสู่ยอดเสา  และตอนเย็น  1700  ของทุกวันเพื่อเชิญธงลงจากยอดเสา  ในทีมมีทั้งหมด  6  คน  ก็จัดไปคนละวันทั้งเช้าและเย็น  และวนผลัดเปลี่ยนกันไปเรื่อยๆ  จนครบ  1  สัปดาห์  และก็เปลี่ยนไปเข้าเวร  White  House  ในวันจันทร์ วันศุกร์  เวลา  0600 – 1800 (แบ่งกันเข้าคนละ  2  ชั่วโมงต่อวัน) อีก  1  สัปดาห์  วนอยู่แบบนี้ไปตลอดกับฟิลิปปินส์...
 
...เอาไว้จะมาเล่าให้ฟังใหม่นะ  ยังไม่ว่างเลย...